ZAREPETUJ BROŃ, ZAREPETUJ CZAS!
Strzelby Kleszczewski / BROŃ, KTÓRA NIE STRZELA
Czas nie ma znaczenia, bo i tak podejrzanie zdarza mu się powtarzać, repetować.
Polska i Pomorze często tańczyły z czasem i historią. „Wojna” — to słowo trochę przykleiło się do tych dwóch poprzednich słów pisanych wielką literą. Pommerland ist abgebrannt jako kołysanka dzieciństwa oraz chore skojarzenie anglojęzyczne, nazwy naszej stolicy jako… „PIŁY WOJNY”(War-Saw), niech starczą za przykłady. Tak, być stąd to być świadomym tego słowa i tej możliwości od okresu niemowlęctwa.
Jednak niepokój ten był ususzony jak robak w grzybie, co pływa w wigilijnym barszczu przyrządzonym przez ZŁEGO kucharza. Teraz się ujawnił i psuje całe Święta. Ale może gospodarze rządzą poprzez strach, a pusty talerz czeka nie na gościa, a na wroga. A pierdolone drony zaczną mi latać koło głowy.
Wojsko służy do zachowania pokoju. A system służy dla dobra ludzi. A etos idealnego króla i rycerza ponoć powstał dlatego, że takich nie było i był wypowiedzianym życzeniem, a nie stanem praktycznym w wiekach średnich, kiedy zabito Katarów.
„Zabijcie wszystkich, Bóg rozpozna swoich” — czyli grubo!
DREWNIANE STRZELBY "KLESZCZEWSKI"
To zaczęło się zeszłej jesieni i trwa do dziś. Kiedy rąbałem drewno na opał na mniejsze kawałki, a potrzebne mi były wręcz drzazgi na podpałkę, tak się w to wkręciłem, że postawiłem sobie ambitny cel: poznać prawa kierujące siekierą, a kłody rozbijać na jak najmniejsze części. Po pewnym czasie nabrałem w tym niezwykłej sprawności. Nauczyłem się rzucać siekierą, używać siekierki i – trzymając ją jedną ręką – uderzać celnie, odsuwając lewą dłoń chwilę przed tym, jak ostrze przetnie patyk na dwoje, tworząc coś w rodzaju chińskiej pałeczki.
Bardzo polubiłem rąbanie drewna. Dąb, buk, sosna, czeremcha, olcha, brzoza i te niezidentyfikowane — wszystkie piękne, wszystkie inne!
Kijki same zaczęły układać się w strzelby. Tak kazały mi ich kształty. Kiedy wytworzyłem już jakąś liczbę strzelb, przypomniał mi się fakt z historii niemieckiego rusznikarstwa, a mianowicie „Berliner Gewehrfabrik”. Od tego czasu rośnie we mnie przekonanie, że Walentyn Aleksandryjski chyba był jednak lepszym kandydatem na papieża niż św. Pius I.
Ale o co chodzi ?
Od dawna wiedziałem, że w Berlinie działał człowiek o moim imieniu i nazwisku – niejaki Paul Aegidius Kleszczewski. Prowadził działalność tak jak ja, wraz z żoną. Razem, swoimi własnymi metodami, produkowali broń. Ich firma przeszła do historii rusznikarstwa, z powodu stosowania nielegalnych praktyk handlowych, ale i pięknie dekorowanych artefaktów. Dla mnie te kilka archiwalnych wzmianek o Paulu i Angelice oraz zachowany oryginalny katalog ich zakładu z 1914 roku stanowił argument aby samemu zacząć tworzyć strzelby. W moim wypadku drewniane, strzelby pokoju.
Krótka historia zakładu Kleszczewski / Berliner Gewehrfabrik.
- 1885 – Paul Aegidius Kleszczewski rozpoczął działalność rusznikarską w Metz (wówczas w granicach Cesarstwa Niemieckiego, obecnie Francja).
- 1900 – właściciel zaczął reklamować przezroczysty nabój celuloidowy, za co został ukarany grzywną w związku z nieuczciwymi praktykami marketingowymi.
- 1901 – po bankructwie firmy jej formalną właścicielką została żona Paula, Angelika; od tego momentu przedsiębiorstwo działało pod jej nazwiskiem.
- ok. 1906 – Kleszczewscy przenieśli działalność do Berlina.
- 1910 – przeciwko firmie wszczęto kolejną sprawę dotyczącą nieuczciwych praktyk reklamowych.
- 1913–1914 – ukazał się oficjalny katalog firmy A. Kleszczewski.
- ok. 1918 – po śmierci Paula Angelika kontynuowała prowadzenie zakładu wraz z synem.
- Lata powojenne – firma zmieniła profil, przekształcając się w sklep ze sprzętem sportowym i fotograficznym.
- ok. 1973 – ostateczne zakończenie działalności przedsiębiorstwa.
- Źródło: German Hunting Guns — Kleszczewski, Berlin.
Skany stron z oryginalnego katalogu firmy Berliner Gewehrfabrik.
EEEEEE EEEEE EEEEEE EEE EEEE EEEE EEEEEEE EEEEE
Następnie Konik Studio zorganizowało rezydencję artystyczną w naszej nadjeziornej Montażowni — domu i pracowni położonych nad jeziorem Dąbie, w Szczecinie-Dąbiu, dawnym Altdamm. To tutaj, na styku istniejącego miasta i nieistniejącego miasta-ducha Trzebusza, gościliśmy artystów z Irlandii i Węgier: Marka Lawlora i Gábora Roskó.
Mark został dłużej i dołożył swoje do rozwoju drewnianego arsenału. Nie ma się co dziwić… Irlandczyk.
Powstały kolejne elementy: pistolety, granaty, panzerfaust, naboje i dron. Firma zaczęła produkować z pełną mocą swoich sił wytwórczych.
Wystawa w Garnizonie
Pierwsza prezentacja strzelb miała miejsce dzięki gościnności Wojska Polskiego w legendarnym klubie „Mars” 12. Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie.
Konik Studio poszukuje na wystawy miejsc-symboli, takich, które same w sobie mają treść. Legenda miejska mówi, że z balkonu klubu przemawiał Hitler, ale jest wiele takich miejsc w Szczecinie. Pewne jest, że w lustrzanej sali dancingowej przebawiły się pokolenia mieszkańców. To wypełnione lustrami, kameralne wnętrze stało się arsenałem wypełnionym strzelbami pokoju.
Impreza na Marsie
Było to kolejne sojusznicze wystąpienie Konik Studio wraz z Rafałem Bajeną i Pracowniami Szczecin. Istny piknik pod wiszącym dronem.
Połączenie spotkania społecznego, muzyki, aktywności wielu grup i wystawy. KLESZCZEWSKI XX – taka rocznica akurat wypadła 3 października 2026. W ramach ekspozycji powstały także, „CHUSTY REZERWY BEZCZASOWEJ. 2026” Katarzyny Zimnoch, komplemntarne z pacyfistyczną wymową wystawy. Konik Studio reprezentował też Mariusz Kleszczewski jako Persival electro maker.
Sklep
Następnie strzelby przeniosły się pod historyczny adres Stoltinger Strasse 2 (obecnie ul. Błogosławionej Królowej Jadwigi 2), do dawnego lokalu zakładu kapeluszniczego, mieszczącego się w XIX-wiecznej kamienicy, obecnej siedzibie TuCentrum Szczecin. Ekspozycja przyjęła formę sklepu z bronią, z witryną wychodzącą na ulicę. Połączyła się także z architekturą Belle Époque. Powstał paraboliczny klimat, przywołujący historię berlińskiego zakładu Paula Aegidiusa i Angeliki Kleszczewskich — Berliner Gewehrfabrik
Ariańskie ślady
W XVI-wiecznej Rzeczypospolitej Bracia Polscy, zwani arianami, głosili idee, które wyprzedzały swoją epokę. Część z nich odrzucała przemoc, służbę wojskową i używanie broni, nawet w obronie własnej. Wśród radykalnych pacyfistów znalazł się Piotr z Goniądza — myśliciel związany z miejscem, które leży niedaleko Rajgrodu, skąd wywodzi się moja rodzina.
Drewniany miecz, przypisywany ariańskiej tradycji, zachowywał kształt broni, ale odbierał jej możliwość zadawania ran. Podobnie moje drewniane strzelby i szable pozostają znakami broni, która służy do niestrzelania i niewalczenia.
Czy wiecie, że nie zachowały się żadne drewniane szable ariańskie? Te, które widzicie, są jedynymi, jakie przetrwały do naszych czasów. Wykonałem je osobiście.
Moje strzelby nie strzelają, są drewniane jak bokkeny. To strzelby ariańskie. Przenoszą w czasie, grają i obrazują kruchość stabilności. Zostały ociosane siekierką i przeklejone taśmą. Taki mają przekaz.

Zobacz też :
Kleszczewski rifles / Broń, która nie strzela

Zobacz też :
CHUSTY REZERWY BEZCZASOWEJ. 2026
zdjęcia: Konik Studio oraz dzięki uprzejmości Lesia K oraz Pracownie.Szczecin
==================================== [ o ] ====================================



























