TRANSFER POLEN 2 Freising — when everything began to shift 2009–2011
TRANSFER POLEN 2 Freising — wtedy zaczęło się przesuwać
PROJECT: TRANSFER POLEN 2 — Freising │ YEARS: 2009–2010 │ MEDIUM: Painting · Drawing · Expanded Painting · Performance · Mixed Media │ COUNTRIES: Poland · Germany │ STUDIOS / RESIDENCIES: Schafhof — Europäisches Künstlerhaus Oberbayern, Freising │ EXHIBITION: TRANSFER POLEN 2 │ ARCHIVE: Selected artworks · Exhibition Documentation · Process Documentation │ RELATED PROJECTS: Dialogues · Story of Fern Flower · Pamięć kształtu · Ciśnienie krwi · Broken Tale
2006 — Dialogues and the first crackscks
I graduated in painting and stained glass in Toruń in 2006. My diploma was Dialogues — a cycle that received a grade of 4+. At the time, I felt I had been slapped in the face. Other students received higher grades, distinctions, and there were thoughts of becoming teaching assistants. I was ambitious, proud, stubborn and difficult. I entered into conflicts, changed studios and fought hard for my own path.
Years later, one of my professors told me that these were precisely the students he valued most — those who had their own opinions, rebelled and were not afraid of conflict. Today I understand that this difficult relationship was also part of my education.
Dialogues, however, was not the end. Even then, painting was beginning to move beyond the canvas. After returning to Szczecin, together with Bartłomiej Hajkiewicz and Mariusz Kleszczewski, I founded the Edit Custom Team group. We created performative actions based on motifs from Dialogues. I was interested in expanded painting — an image that could enter space, action and situation.
2006 — Dialogi i pierwsze pęknięcia
Studia malarskie i witrażowe w Toruniu ukończyłem w 2006 roku. Dyplomem były Dialogi — cykl, który otrzymał ocenę 4+. Wtedy czułem, że dostałem po dupie. Koledzy dostawali wyższe oceny, wyróżnienia, pojawiały się myśli o asystenturze. Ja byłem ambitny, dumny, krnąbrny i trudny. Wchodziłem w konflikty, zmieniałem pracownie i mocno walczyłem o własną drogę.
Po latach jeden z moich profesorów powiedział mi, że właśnie takich studentów cenił najbardziej — tych, którzy mieli własne zdanie, buntowali się i nie bali się konfliktu. Dzisiaj rozumiem, że ta trudna relacja również była częścią mojej edukacji.
Dialogi nie były jednak końcem. Już wtedy malarstwo zaczynało wychodzić poza płótno. Po powrocie do Szczecina powołałem wraz z Bartłomiejem Hajkiewiczem i Mariuszem Kleszczewskim grupę Edit Custom Team. Realizowaliśmy działania performatywne oparte na motywach z Dialogów. Interesowało mnie malarstwo poszerzone — obraz, który może wejść w przestrzeń, działanie i sytuację.
Szczecin — a child in the fog
After graduating, I returned to Szczecin with Dialogues, a great deal of ambition and very little idea of what should come next.
There was no Academy of Art yet, no TRAFO, and after six years in Toruń I had no artistic community of my own here. I did not know how to enter the professional art world. I did not know how to look for exhibitions, residencies, galleries or curators. I believed, to some extent, in the romantic model of the artist who is simply discovered one day.
Looking back today, I was a little like a child in the fog.
But I had one thing: I knew how to work.
I inherited this way of acting partly from my grandmother Eleonora from the Tuchola Forests, who has always been an exceptionally hardworking woman. When she set her mind to something, she simply found a way to make it happen. I adopted this way of acting, although at the time I did not yet understand that determination alone is not always enough.
And then Joanna Łozowska appeared.
She passed on information about a residency competition called TRANSFER POLEN 2.
Szczecin — dziecko we mgle
Po studiach wróciłem do Szczecina z Dialogami, dużą ambicją i bardzo małym pojęciem o tym, co właściwie dalej.
Nie było jeszcze Akademii Sztuki ani Trafostacji, a po sześciu latach w Toruniu nie miałem tutaj własnego środowiska artystycznego. Nie wiedziałem, jak wejść do profesjonalnego obiegu sztuki. Nie wiedziałem, jak szukać wystaw, rezydencji, galerii czy kuratorów. Wierzyłem trochę w romantyczny model artysty, którego ktoś po prostu kiedyś odkrywa.
Patrząc z dzisiejszej perspektywy, byłem trochę jak dziecko we mgle.
Miałem jednak jedną rzecz: potrafiłem pracować.
Ten sposób działania wyniosłem między innymi od mojej babci Eleonory z Borów Tucholskich, która zawsze była niezwykle pracowitą kobietą. Kiedy się na coś zawzięła, po prostu znajdowała sposób, żeby tego dokonać. Przejąłem od niej ten sposób działania, choć wtedy jeszcze nie rozumiałem, że sam upór nie zawsze wystarcza.
I wtedy pojawiła się Joanna Łozowska.
Przekazała mi informację o konkursie na rezydencję TRANSFER POLEN 2.
Joanna Łozowska — the door to Freising
The project was an artistic exchange between Szczecin and Munich. A group of artists from Szczecin travelled to Germany, while artists from Munich came to Szczecin. I was accepted into the programme.
It was not part of any carefully planned career strategy. I simply applied and — somehow — got in.
After graduating, for the first time someone not only saw my work, but decided that it was worth giving me time, a studio and the conditions to continue working.
I was going to Germany.
At that point, I did not really know what that meant.
Joanna Łozowska — drzwi do Freising
Projekt był wymianą artystyczną Szczecina i Monachium. Grupa artystów ze Szczecina wyjeżdżała do Niemiec, a artyści z Monachium przyjeżdżali do Szczecina. Dostałem się do programu.
Nie był to element żadnego przemyślanego planu kariery. Po prostu złożyłem zgłoszenie i — jakimś sposobem — się dostałem.
Po studiach po raz pierwszy ktoś nie tylko zobaczył moje prace, ale uznał, że warto dać mi czas, pracownię i warunki do dalszej pracy.
Jechałem do Niemiec.
Wtedy jeszcze nie bardzo wiedziałem, co to właściwie oznacza.
Freising — the first breath
The residency at Schafhof — Europäisches Künstlerhaus Oberbayern in Freising, within TRANSFER POLEN 2, became one of the first moments when I truly began to believe in myself as an artist.
I had a studio, materials, time and money to live on. For someone brought up in Poland during the transformation period, fresh from an art academy in Toruń, it felt almost unreal.
Munich was another world. Galleries, museums, the Pinakothek, artists, cultural institutions, people from the diplomatic and cultural world — I was seeing a professional art world that had previously existed for me mainly in my imagination.
I was young and emotionally immature. I found separation from my family and Kasia difficult. The experience itself was also overwhelming.
But I worked.
For the first time after graduating, I had the conditions to find out what might happen if I simply followed the work instead of constantly wondering whether I was doing the right thing.
Freising — pierwszy oddech
Rezydencja w Schafhof — Europäisches Künstlerhaus Oberbayern w Freising, w ramach TRANSFER POLEN 2, stała się jednym z pierwszych momentów, kiedy naprawdę zacząłem wierzyć w siebie jako artystę.
Miałem pracownię, materiały, czas i pieniądze na życie. Dla kogoś wychowanego w Polsce okresu transformacji, świeżo po toruńskiej uczelni, było to niemal nierzeczywiste.
Monachium było innym światem. Galerie, muzea, Pinakothek, artyści, instytucje kultury, ludzie ze świata dyplomacji i kultury — oglądałem profesjonalny świat sztuki, który wcześniej istniał dla mnie głównie w wyobraźni.
Byłem młody i niedojrzały. Trudno znosiłem rozłąkę z rodziną i Kasią. Samo doświadczenie również mnie przerastało.
Ale pracowałem.
Po raz pierwszy po studiach miałem warunki, żeby sprawdzić, co może się wydarzyć, jeśli po prostu pójdę za pracą, zamiast cały czas zastanawiać się, czy robię właściwą rzecz.
1.Fern Man
KS-AR-TP2-2009-001
DATE : 2009
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : acrylic and oil on canvas
DIMENSIONS : 80x60cm
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
2.Fern Man
KS-AR-TP2-2009-002
DATE : 2009
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : acrylic and oil on canvas
DIMENSIONS : 80x60cm
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
Story of Fern Flower — a laboratory
In Freising I produced dozens of drawings and a cycle of fourteen oil paintings. One of the most important projects was the polyptych Story of Fern Flower.
I became interested in the Polish folk legend of the fern flower — a mysterious flower that blooms rarely and is said to bring wealth to whoever finds it, but whose discovery often carries a warning: perhaps something precious must be sacrificed in exchange for something extraordinary.
Today, the structure of this story seems almost painfully obvious to me. The desire for success, the fear of losing what is close to us, the belief that an extraordinary achievement must have its price.
3. Story of Fern flower Encounter 01
KS-AR-TP2-2009-003
DATE : 2009
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : acrylic and oil on canvas
DIMENSIONS : 150x90cm
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
Story of Fern Flower — laboratorium
We Freising powstały dziesiątki rysunków i cykl czternastu obrazów olejnych. Jednym z najważniejszych projektów był poliptyk Story of Fern Flower — Historia kwiatu paproci.
Zainteresował mnie ludowy mit o kwiecie paproci — tajemniczym kwiecie, który zakwita rzadko i ma przynosić bogactwo temu, kto go odnajdzie, ale którego zdobycie często wiąże się z ostrzeżeniem: za odkrycie czegoś niezwykłego trzeba być może zapłacić.
Dzisiaj struktura tej opowieści wydaje mi się niemal boleśnie oczywista. Pragnienie sukcesu, lęk przed utratą tego, co bliskie, przekonanie, że niezwykłe osiągnięcie musi mieć swoją cenę.
4. Story of Fern flower Encounter 02
KS-AR-TP2-2009-004
DATE : 2009
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : acrylic and oil on canvas
DIMENSIONS : 130x110cm
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
5. Story of Fern flower Encounter 03
KS-AR-TP2-2009-004
DATE : 2009
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : acrylic and oil on canvas
DIMENSIONS :
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
6. Story of Fern flower Encounter 04
KS-AR-TP2-2009-006
DATE : 2009
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : acrylic and oil on canvas
DIMENSIONS : 120x80cm
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
At the time, I simply followed the myth.
The works developed motifs already present in Dialogues: profiles, figures, faces and the body, but also apples, arrows, ferns, animals, crosses, still lifes and an increasingly complex system of personal symbols.
The paintings became more colourful, direct and physical. The drawings became even more important. They began to contain an entire world.
Looking back today, I see Story of Fern Flower as a kind of laboratory. The language that developed there would later appear in Desiries, Broken Tale, Krimea 1896, Emanations and many subsequent projects.
At the time, I did not know this.
6. Story of Fern flower Encounter 05
KS-AR-TP2-2009-007
DATE : 2009
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : acrylic and oil on canvas
DIMENSIONS : 80x60cm
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
Wtedy po prostu poszedłem za tym mitem.
W pracach rozwijały się motywy obecne już w Dialogach: profile, postacie, twarze i ciało, ale także jabłka, strzały, paprocie, zwierzęta, krzyże, martwe natury i coraz bardziej rozbudowany system własnych symboli.
Obrazy stawały się bardziej kolorowe, bezpośrednie i fizyczne. Rysunki nabierały jeszcze większego znaczenia. Zaczynał się w nich mieścić cały świat.
Patrząc z dzisiejszej perspektywy, widzę w Story of Fern Flower rodzaj laboratorium. Język, który tam powstawał, pojawi się później w Desiries, Broken Tale, Krimea 1896, Emanations i wielu kolejnych projektach.
Wtedy jeszcze tego nie wiedziałem.
After returning — more and more paths
After returning to Poland, I continued Story of Fern Flower. I made paintings of wolves, dogs, flowers, soldiers behind bars, landscapes, faces, women, strange still lifes and increasingly wild compositions.
The freedom of colour and form that had emerged in Freising continued to develop. The image became more symbolic, mythological and instinctive.
At the same time, I increasingly moved beyond painting. Scenography, video, projection, performative actions and experiments with digital imagery began to appear. Some of these experiences would later lead towards animation.
At the time, however, they were not part of any strategy.
I was simply trying different things.
One path opened another.
Po powrocie — coraz więcej dróg
Po powrocie do Polski kontynuowałem Historię kwiatu paproci. Powstawały obrazy wilków, psów, kwiatów, żołnierzy za kratami, pejzaży, twarzy, kobiet, dziwnych martwych natur i coraz bardziej dzikich kompozycji.
Rozwijała się swoboda koloru i formy, która pojawiła się we Freising. Obraz stawał się bardziej symboliczny, mitologiczny i instynktowny.
Jednocześnie coraz częściej wychodziłem poza malarstwo. Pojawiły się scenografia, wideo, projekcje, działania performatywne i eksperymenty z obrazem cyfrowym. Niektóre z tych doświadczeń prowadziły później w stronę animacji.
Wtedy jednak nie były częścią żadnej strategii.
Po prostu próbowałem różnych rzeczy.
Jedna droga otwierała kolejną.
7. Wild Boar
KS-AR-TP2-2010-007 [Pirosmanaszwili]
DATE : 2010
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : oil on canvas
DIMENSIONS : 60x80cm
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
8. Wild Boar
KS-AR-TP2-2010-008 [Pirosmanaszwili]
DATE : 2010
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : oil on canvas
DIMENSIONS : 60x80cm
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
Lisbon — losing my naivety
In 2010, Lisbon appeared.
I received an invitation to show my work at Colorida Galeria de Arte. At the time, I believed that I had been noticed abroad. Only later did I understand that it was a commercial offer sent to many young artists.
It was painful.
My parents helped me finance the trip, and for a long time I carried a sense of guilt about that money. I wanted so badly to prove that I could become an artist that I was not yet able to distinguish a real opportunity from an offer that was selling me the possibility of one.
9. Kingfisher Lady
KS-AR-TP2-2010-009
DATE : 2010
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : oil on canvas
DIMENSIONS : 80x60cm
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
Lizbona — utrata naiwności
W 2010 roku pojawiła się Lizbona.
Otrzymałem zaproszenie do pokazania prac w Colorida Galeria de Arte. Wtedy wierzyłem, że zostałem zauważony za granicą. Dopiero później zrozumiałem, że była to oferta komercyjna kierowana do wielu młodych artystów.
To było bolesne.
Rodzice pomogli mi sfinansować wyjazd, a ja przez długi czas nosiłem w sobie poczucie winy związane z tymi pieniędzmi. Tak bardzo chciałem udowodnić, że mogę zostać artystą, że nie potrafiłem jeszcze odróżnić prawdziwej szansy od oferty sprzedającej mi możliwość.
10. Kingfisher Lady
KS-AR-TP2-2010-010
DATE : 2010
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : oil on canvas
DIMENSIONS : 80x60cm
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
Lisbon itself, however, was a wonderful experience. I went there with Kasia, we saw Lisbon and Lisbon and heard about Sintra, and for the first time we travelled together in that way. I saw another world.
But something shifted inside me artistically.
Freising had given me the belief that doors were open. Lisbon showed me that not every door leads where it appears to.
It took away some of my naivety.
And I think that was when I began to move away from the idea that I absolutely had to become a conventional gallery painter. I did not abandon painting, but I stopped believing that it was the only way I could build my path.
I began opening other possibilities: scenography, curating, alternative activities, video, space, moving image.
It was not yet a conscious decision.
It was rather an attempt to find my place after my first idea of a painter’s career had begun to fall apart.
11. Petra Genetrix
KS-AR-TP2-2010-011
DATE : 2010
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : oil on canvas
DIMENSIONS : 120x110cm
SERIES : Desires
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Global Crissis
12. Petra Genetrix
KS-AR-TP2-2010-012
DATE : 2010
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : oil on canvas
DIMENSIONS : 120x110cm
SERIES : Desires
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Global Crissis
Sama Lizbona była jednak wspaniałym doświadczeniem. Pojechałem tam z Kasią, zobaczyliśmy Lizbonę i usłuszeliśmy o Sintrzę, pierwszy raz wspólnie podróżowaliśmy w ten sposób. Zobaczyłem inny świat.
Ale artystycznie coś się we mnie przesunęło.
Freising dał mi wiarę, że drzwi są otwarte. Lizbona pokazała mi, że nie wszystkie drzwi prowadzą tam, gdzie się wydaje.
Zabrała mi część naiwności.
I chyba właśnie wtedy zacząłem odchodzić od myślenia, że muszę koniecznie zostać klasycznym malarzem galeryjnym. Nie porzuciłem malarstwa, ale przestałem wierzyć, że tylko przez nie mogę zbudować swoją drogę.
Zacząłem otwierać kolejne możliwości: scenografię, kuratorstwo, działania alternatywne, wideo, przestrzeń, obraz ruchomy.
To nie był jeszcze świadomy wybór.
Raczej próba znalezienia dla siebie miejsca po tym, jak pierwsze wyobrażenie o karierze malarza zaczęło się rozpadać.
13. Landscape frame
KS-AR-TP2-2010-013
DATE : 2010
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : oil on canvas
DIMENSIONS : 120x110cm
SERIES : Frames
STATUS : Reworked, Original object no longer preserved
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Global Crissis
14. Landscape frame
KS-AR-TP2-2010-014
DATE : 2010
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : oil on canvas
DIMENSIONS : 120x110cm
SERIES : Frames
STATUS : Reworked, Original object no longer preserved
CATALOGUE : The Moth Magazine
RELATED PROJECTS : Global Crissis
Pamięć kształtu — a change of perspective
Around this time, Kasia and I prepared Pamięć kształtu at the Museum of Technology and Communication — Art Depot in Szczecin. It was an important early attempt for us to think about an exhibition as something more than a collection of paintings.
We began to look at space, relationships between works, the way a viewer moves through an exhibition and the construction of the exhibition itself.
Painting was still present, but I became increasingly interested in what could be built around it.
Today I see this as one of the beginnings of a way of working that many years later would become part of Konik Studio.
Pamięć kształtu — zmiana perspektywy
W tym czasie razem z Kasią przygotowaliśmy Pamięć kształtu w Muzeum Techniki i Komunikacji — Zajezdnia Sztuki w Szczecinie. Była to dla nas ważna, wczesna próba myślenia o wystawie jako o czymś więcej niż zbiorze obrazów.
Zaczęliśmy patrzeć na przestrzeń, relacje między pracami, sposób prowadzenia widza i samą konstrukcję wystawy.
Malarstwo nadal było obecne, ale coraz bardziej interesowało mnie to, co można zbudować wokół niego.
Dzisiaj widzę w tym jeden z początków sposobu pracy, który wiele lat później stanie się częścią Konik Studio.
15. Medusa
KS-AR-TP2-2010-015
DATE : 2010
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : oil on canvas
DIMENSIONS : 80x60cm
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
16. Medusa
KS-AR-TP2-2010-016
DATE : 2010
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : oil on canvas
DIMENSIONS : 80x60cm
SERIES : Story of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Dialogs, Wici, Folklore
Ciśnienie krwi — open paths
Another important point was the exhibition Ciśnienie krwi at the Inkubator Kultury in Szczecin, and my meeting with Andreas Menhard.
Andreas became a friend, curator and mentor. He was connected to the independent, off-mainstream cultural scene and showed me another possibility: you do not have to wait for someone to open a door for you. You can begin building your own space.
He also taught me to look at an exhibition as a space and a situation, rather than simply a presentation of paintings.
It was an important moment.
After Lisbon, it was increasingly less about being “discovered” as a painter. It was more and more about making things.
At the same time, scenography, video, projections and other activities appeared. I began moving between media, even though I could not yet name what I was actually doing.
Many years later, the roles with Andreas were reversed. In 2025, I invited him to participate in PROWIZORIUM at the National Museum in Szczecin — as co-curator and artist.
It was a reversal of roles, but for me it carried the weight of a whole circle coming back together.
A similar story came about through an extraordinary twist of fate: many years later, my path crossed again with Joanna Łozowska — this time at the National Museum in Szczecin, when director Lech Karwowski entrusted her with curating our Konik Studio Timeline exhibition.
Ciśnienie krwi — otwarte drogi
Kolejnym ważnym punktem była wystawa Ciśnienie krwi w Inkubatorze Kultury w Szczecinie i spotkanie z Andreasem Menhardem.
Andreas stał się dla mnie przyjacielem, kuratorem i mentorem. Był związany z niezależnym, offowym obiegiem kultury i pokazał mi inną możliwość: nie trzeba czekać, aż ktoś otworzy przed tobą drzwi. Można zacząć budować własną przestrzeń.
Nauczył mnie również patrzeć na wystawę jako na przestrzeń i sytuację, a nie tylko prezentację obrazów.
To był ważny moment.
Po Lizbonie coraz mniej chodziło już o to, żeby zostać „odkrytym” jako malarz. Coraz bardziej chodziło o to, żeby robić.
W tym samym czasie pojawiały się scenografie, wideo, projekcje i kolejne działania. Zacząłem poruszać się pomiędzy mediami, nawet jeśli nie umiałem jeszcze nazwać tego, co właściwie robię.
Wiele lat później role z Andreasem się odwróciły. W 2025 roku zaprosiłem go do udziału w PROWIZORIUM w Muzeum Narodowym w Szczecinie — jako współkuratora i artystę.
Było to odwrócenie ról, ale dla mnie miało ciężar całego zamkniętego kręgu.
Na podobną historię złożyło się zupełne zrządzenie losu: wiele lat później spotkały się ponownie moje drogi z Joanną Łozowską — tym razem w Muzeum Narodowym w Szczecinie, kiedy dyrektor Lech Karwowski powierzył jej zadanie kuratorki naszej wystawy Konik Studio Timeline.
2010–2011 — further away from a single profession
After Lisbon, for some time I looked at painting with greater distance. Not because I had stopped loving it.
Rather because I began to fear that it was impossible to make a living from it.
So I went deeper into other areas. Scenography, performative actions, video, projections, curating and working with Kasia began to create a much larger space.
In 2011, further experiences in theatre and scenography appeared, while at the same time I became increasingly interested in the moving image.
I did not yet know that one of those paths would lead towards animation.
Nor did I know that what I experienced as moving away from painting would later become one of the foundations of Konik Studio.
2010–2011 — coraz dalej od jednego zawodu
Po Lizbonie przez pewien czas patrzyłem na malarstwo z większym dystansem. Nie dlatego, że przestałem je kochać.
Raczej dlatego, że zacząłem bać się, że nie da się z niego żyć.
Wchodziłem więc coraz głębiej w inne obszary. Scenografia, działania performatywne, wideo, projekcje, kuratorstwo i współpraca z Kasią zaczęły tworzyć coraz większą przestrzeń.
W 2011 roku pojawiły się kolejne doświadczenia teatralne i scenograficzne, a równocześnie coraz mocniej interesował mnie obraz ruchomy.
Nie wiedziałem jeszcze, że właśnie tam znajduje się jedna z dróg prowadzących do animacji.
Nie wiedziałem też, że to, co odbierałem jako odejście od malarstwa, w rzeczywistości będzie później jednym z fundamentów Konik Studio.
Animated Films / Filmy Animowane
Watch Konik Studio animations
Years of shifting
The years 2009–2011 were not a straight line.
Today it is easy to arrange them into a sequence: Freising, Story of Fern Flower, Lisbon, Pamięć kształtu, Ciśnienie krwi, scenography, video, animation, Ireland.
At the time, I did not see it that way.
There were successes, but also disappointments, naivety, guilt and periods when I genuinely did not know what to do next.
Above all, however, the way I looked at myself was changing.
Freising gave me belief.
Lisbon took away some of my naivety.
And then, instead of returning to the starting point, I began opening more paths.
Today I can see that Story of Fern Flower led towards Desiries. Desiries opened further paths. Experiments with space, image, action and movement gradually became part of the territory from which Konik Studio would later emerge.
Lata przesunięcia
Lata 2009–2011 nie były prostą linią.
Dzisiaj łatwo ułożyć je w ciąg: Freising, Story of Fern Flower, Lizbona, Pamięć kształtu, Ciśnienie krwi, scenografia, wideo, animacja, Irlandia.
Wtedy tak tego nie widziałem.
Były sukcesy, ale były też rozczarowania, naiwność, poczucie winy i okresy, kiedy naprawdę nie wiedziałem, co dalej.
Przede wszystkim jednak zmieniał się sposób, w jaki patrzyłem na siebie.
Freising dał mi wiarę.
Lizbona odebrała mi część naiwności.
A potem, zamiast wrócić do punktu wyjścia, zacząłem otwierać kolejne drogi.
Dzisiaj widzę, że Story of Fern Flower prowadziło do Desiries. Desiries otwierało kolejne ścieżki. Eksperymenty z przestrzenią, obrazem, działaniem i ruchem stopniowo stawały się częścią obszaru, z którego później wyłoniło się Konik Studio.
At the time, I could not see this continuity.
I saw rather a series of attempts.
And sometimes my own failures.
That is why I looked at that young version of myself through a distorted mirror for so many years.
Today I see something else.
Not a person who failed to become what he wanted to be.
But a person who, without yet knowing where he was going, began to expand his world.
And perhaps this is the most important thing I inherited from my grandmother Eleonora from the Tuchola Forests: not a method or a career plan, but the instinct to keep going, even when you do not yet know where the road leads.
There was a lot of ambition then. A lot of shame. A lot of anxiety. A need to prove to myself that I could do it.
But there was also work.
And there was wind.
Freising was one of the first places where I began to recognise it.
Wtedy nie widziałem tej ciągłości.
Widziałem raczej kolejne próby.
I czasami własne porażki.
Dlatego tak długo patrzyłem na tamtego młodego siebie przez krzywe zwierciadło.
Dzisiaj widzę coś innego.
Nie człowieka, któremu się nie udało zostać tym, kim chciał.
Tylko człowieka, który nie wiedząc jeszcze, dokąd idzie, zaczął rozszerzać sobie świat.
I być może właśnie to jest najważniejsza rzecz, którą odziedziczyłem po babci Eleonorze z Borów Tucholskich: nie metodę i nie plan kariery, ale odruch, żeby iść dalej, nawet kiedy jeszcze nie wiadomo, dokąd prowadzi droga.
Było wtedy dużo ambicji. Dużo wstydu. Dużo niepokoju. Potrzeba udowodnienia sobie, że potrafię.
Ale była też praca.
I był wiatr.
Freising był jednym z pierwszych miejsc, w których zacząłem go rozpoznawać.
17. Scream / Krzyk
KS-AR-TP2-2011-017
DATE : 2012
AUTHOR : P.Kleszczewski
MEDIUM : oil on canvas
DIMENSIONS : 90x120cm
SERIES : Legend of Fern flower
STATUS : Konik Studio collection
CATALOGUE : no
RELATED PROJECTS : Global Crissis, Desires
2011 — Leaving
In 2011, after Ciśnienie krwi and further experiences in Poland, Kasia and I decided to leave for Ireland.
It was not yet a conscious beginning of Konik Studio. It was more an escape to a place where we believed we could start again.
Today I can see that all those earlier experiences — Dialogues, Edit Custom Team, Freising, Story of Fern Flower, Lisbon, Pamięć kształtu, Ciśnienie krwi, scenography and video — were not leading towards one single destination.
They were creating a language.
And then that language travelled with us to Ireland.
There, the next part of the story began.
2011 — Wyjazd
W 2011 roku, po Ciśnieniu krwi i kolejnych doświadczeniach w Polsce, razem z Kasią zdecydowaliśmy się wyjechać do Irlandii.
Nie był to jeszcze świadomy początek Konik Studio. Bardziej ucieczka do miejsca, w którym wierzyliśmy, że będziemy mogli zacząć od nowa.
Dzisiaj widzę, że wszystkie te wcześniejsze doświadczenia — Dialogi, Edit Custom Team, Freising, Story of Fern Flower, Lizbona, Pamięć kształtu, Ciśnienie krwi, scenografia, wideo — nie prowadziły do jednego celu.
Tworzyły język.
A potem ten język pojechał z nami do Irlandii.
Tam zaczęła się następna część historii.
-----------------------------
